zondag 19 februari 2017

Vuistregels voor communicatie en participatie


Er wordt weer eens veel gesproken over participatie en nieuwe vormen van democratie. De media suggereren weer heel wat en de politici sloffen er achteraan. Nieuwe partijtjes beloven dat alles anders wordt, maar hun ideetjes zijn zo dun als het restje ijs dat bij 10 graad Celsius hier en daar nog op de sloten ligt. Of het zijn ideeën die een enkele keer goed kunnen werken, maar niet permanent.

Participatie kan niet los gezien worden van communicatie en consequent handelen. Bij het project Heel de Buurt dat in Groningen in 2001 werd afgerond bespraken buurtbewoners en projectmedewerkers waarom hier dingen goed liepen, terwijl dat voorheen vaak niet zo was.
      Bestaan er beproefde universele recepten? Lokaal is natuurlijk per definitie al niet universeel, maar je kunt wel vuistregels noemen voor goede communicatie. Als je je daar aan houdt, kom je met besluiten en veranderingen een heel eind. In de wijk, dorp en stad, en in de politiek in het algemeen. Ook bij moeilijke besluiten die soms nodig kunnen zijn en die niet mogen vallen zonder dat er een echt goed draagvlak voor bestaat.

Het projectverslag gaf diverse sleutels voor succes. Vooral bedoeld voor langere termijn resultaten. Hieruit een top tien tips, geschikt voor sociale teams en voor wijkgericht werken.


Enkele vuistregels voor goede communicatie

1 – Ga ervan uit dat wat voor jou vanzelfsprekend is dat voor een ander niet is.
2 – Geef informatie liever eerder dan tijdig (beter dan altijd net iets te laat).
3 – Eerst luisteren, dan praten.
4 – Kritiek is informatie. Kleine signalen zijn dat ook. Doe er iets mee.
5 – Respecteer de visie van de ander.
6 – Doe wat je zegt en laat zien wat je doet. Informeer betrokkenen en kom afspraken na.
(Voorwaarde: niet meer beloven dan je waar kunt maken.)
7 – Check achteraf wat je niet hebt gedaan. Koppel dat terug.
(Een eigen afsprakenboekje bijhouden kan een goed hulpmiddel zijn.)
8 – Loop eens naar de ander toe. Er is meer dan telefoontjes, briefjes en mailtjes.
9 – Streef continuïteit na. Niet te vaak werkwijzen, procedures en planningen veranderen.
10 – De herhaling telt (al kan dat soms heel vervelend zijn).















donderdag 16 februari 2017

Drie schelpen op een mooie winterdag


Tussen een paar minder mooie dagen net de goede dag uitkiezen om weer eens tussen de schelpen te koekeloeren. Het resultaat is minimaal een mooie wandeling in de natuur. Met als extra een kans weer wat aardigs te vinden, met een beetje geluk.
    3 februari jl. was ik weer op de Zandmotor, de grote zandsuppletie tussen Ter Heijde en Kijkduin. Schelpen gezocht, lopend vanuit de Kijkduinse kant. Raak was het ongeveer tussen de palen 109 en 110, in de eblijn. Behalve de vrij schaarse eierschelp (Gastrana fragilis), waar ik daar twee van vond, lagen er fris aangespoeld een stel kleine schelpjes. Daar zaten drie bijzondere tussen.
      Precies op tijd, de vloed kwam al weer op. De drie schelpjes geraapt die hier keurig naast elkaar op de foto staan.

Wat het zijn? Links een mantelschelp, het klepje. Hierover met enkele deskundigen in gesprek en helemaal zeker weten we het nog niet, zo corresponderend vanaf de foto. Het is een Flexopecten flexuosus of een Pseudamussium clavatum.
      Daarnaast op de foto een soort wenteltrap, een Epitonium greenlandicum. Rechts een bijzondere fuikhorensoort, een Nassarius aff. goreensis.

In Zeeland worden meer bijzondere fossiele schelpen gevonden dan in Midden en Noord-Nederland. Voor deze vindplaats, de Zuid-Hollandse kust, gaat het hier om (voorheen) zeldzame soorten. Met de recente zandsuppleties is het moeilijker te zeggen is hoe zeldzaam ze hier nog zijn. Misschien worden ze nog niet door elke schelpenzoeker herkend en zullen er in de loop van de tijd meer van gevonden worden. Het is dus een beetje pionieren, met de nodige verrassingen.
    Door de zandsuppleties zijn oudere lagen naar boven gebracht en op of voor de kust gestort. Het is dan dus niet alleen een zandsuppletie, maar ook een soortensuppletie. Ook zo verandert de wereld, mede vanwege de opwarming, de stijging van de zeespiegel en daaruit voortvloeiende maatregelen. Dat is natuurlijk niet alleen maar feest, maar voor de schelpenzoeker op zo’n winterdag wel aardig.

Een Epitonium greenlandicum had ik nog nooit gevonden, dat maakt het extra leuk. Een Flexopecten flexuosus heb ik in Nederland twee keer eerder gevonden, maar van dit exemplaar ben ik dus nog niet zeker. De Nassarius aff. goreensis vond ik enkele keren vaker op de Zandmotor, maar had wel hulp van anderen nodig om deze te determineren. Deze soort ontbreekt nog in de (meeste) gangbare Nederlandse schelpengidsen.



















donderdag 9 februari 2017

ATV in mijn korte verkiezingsprogramma


Arbeidstijdverkorting, kortweg ATV. Die moet er komen, het kan niet vaak genoeg herhaald worden! Daarbij: zo nodig centraal aangestuurd het bestaande werk verdelen.
      Maar ATV leidt niet automatisch tot herverdeling van werk, hoor je vaak. So what, zo automatisch hoeft dat ook niet. Je kunt het ook heel actief te doen. Verdeel het werk, zorg er vooral voor dat de vele werkloze 50-plussers, zoals die uit administratieve banen komen, echt werk met een vaste aanstelling krijgen.
      Korter werken kan, het is gezonder, het is vaak heel productief en het is eerlijk. Je kunt er heel kort over zijn. Als de politieke wil er zou zijn, zouden de regels erbij zó bedacht zijn. Dat is het moeilijkste niet.

Mijn verkiezingsprogramma zou sowieso kort kunnen. Wat hiervan te denken, in slechts vijf punten?
1 – Als vuistregel – met slechts goed beredeneerde uitzonderingen – arbeidstijdverkorting tot een niveau dat ieder werk heeft en de maatschappelijke productietaken gedaan kunnen worden.
2 – Op korte termijn het minimumloon en de uitkeringen 10% verhogen.
3 – Budgetten van zorg, welzijn en onderwijs bepalen aan de hand van behoeften in plaats van met de huidige lumpsum-bezuinigings-aanpak. In deze sector veel werk creëren en mensen opleiden.
4 – Internationale solidariteit, zoals het kwijtschelden van het grootste deel van de Griekse schulden en het opheffen van de opgelegde economische dwangbuis. Bovendien het echt goed opvangen van vluchtelingen.
5 – Overal zonnepanelen plaatsen, zo nodig verplicht, veel windmolens vooral naast het talud van de grote autowegen waar het landschap al verpest is, en natuurlijk het stopzetten van de gasboringen in Groningen.

Is dit niet wat kort en vlot? Als je ‘de politiek’ in verkiezingstijd goed beluistert, blijkt het beleid makkelijker te veranderen dan alle beren op de weg suggereren, die na de verkiezingen weer worden gezien. En de Nederlandse economie en de werkloosheidscijfers zijn minder fraai dan steeds wordt beweerd. Dus een beetje radicaal mag het vandaag de dag zeker wel.

Natuurlijk stem ik mijn eigen partij, dat is de SP. En je mag hopen dat wie zich in zo’n kort programma kan herkennen links zal stemmen. Rechts heeft genoeg kansen gehad. Ja, links versus rechts, de verschillen, ze bestaan wel.












dinsdag 7 februari 2017

Twan Huys vliegt uit de bocht


Media hebben veel invloed en soms manipuleren de media. Gisteren op tv Nieuwsuur over de Europese Unie die Libië met veel geld wil overhalen vluchtelingen tegen te houden. Gerald Knaus, de man die ooit de Turkije-deal bedacht, wordt op afstand geïnterviewd door Twan Huys. De man legt geduldig uit dat het Libië-plan niet zal werken en er heel wat anders moet gebeuren: Libië heeft geen regering, geen effectieve kustwacht en Europa kan en moet meer doen, vang alle vluchtelingen wel goed op in Europa en probeer tot zaken te komen met de landen van herkomst zodat veel vluchtelingen snel terug kunnen en je de echte vluchteling goed onderdak kunt verschaffen. Doe meer, er is een alternatief en hij suggereert helemaal niet dat dit makkelijk is. Nu in verkiezingstijd druk wordt weggekeken uit angst voor de kiezer heeft deze man kennelijk geen aantrekkelijke boodschap. Europa en Nederland kunnen zeker wel wat doen, maar dan heel anders. Twan Huys sluit het gesprek haastig af: ‘Er zijn dus geen goede opties, dank je wel’. De man probeert het nog, hij zegt niet ‘Graag gedaan’ maar nog snel ‘Er zijn wel opties maar de bereidheid moet bestaan die te zien.’ Zo eindigt Twan Huys met zijn eigen mening. Dat is manipulatie, niet de laatste mening.
      Daar moeten mensen die vluchtelingen wel goed willen opvangen dus tegenop boksen. Zulke mensen bestaan echt. Dat bleek gisteren voor tv.





PS – Er zullen wellicht cynische mensen bestaan die bij zo’n stukje zullen zeggen dat de man van de Turkije-deal ook niet deugt. Dan moeten ze het stukje nog maar een keer lezen.