DOEN EN LATEN IN DE POLITIEK VAN NU

 

DOEN EN LATEN

DIALOGISCHE OPVATTINGEN

 

VOOR DE ANDER OF JEZELF?

Zo ongeveer

Afmaken of vernietiging

Oud model of nieuw concept

Gaandeweg of ineens

Oorlog en vrede

Vrede bepaalt de oorlog

Praten is luisteren

Ziek en gezond

Omvatten kan ook stilstand worden

Wat is de kern?

Is die er dan?

Doen versus laten

Snel laten en veel doen

Natje en droog op

Plat zonder perspectief

Kant en Marx

Marx versus Kant?

Spinoza en Marx samen in een visie?

Engels overtreft Marx

Fichte, Hegel en Feuerbach

1 + 3 = 2 X 2

Lijmen of aanscherpen?

Geen vrede op aarde?

Wél aarde?

De aarde behoort het kind

Moraliteit als Stevigheid

Geen Mammoet zonder muis

Splijtzwam met veel kracht

Ethiek lijkt foetsie

Illusie

Spelen om te zien

Maar ook

Gras om te spelen

 

Voor het spel

 

De kosten van de oorlog

 

Weblog Politiek en Filosofie: Wie betaalt de onkosten van toekomstige oorlog?

            In de krant staat het kort: de Houthi’s hebben in Jemen een tanker lek geschoten. Een uitloper van de oorlog die sinds oktober 2023 woedt. De oorlog met alle middelen uit de kast:

een gigantische schade voor mens en natuur. Komen de strijdende partijen daarvan wég als ze hun eigen wapen inkoop als ‘onkosten’ betalen, en niet de schade en schaarste die ze bij anderen uitrichten? De getroffen mens en natuur.

Stel nu dat ieder schot betaald moet worden en daarmee de aangerichte schade bij anderen hersteld, dan zou het percentage onverwachte ‘billijkheid’ omhoog gaan. Dan zouden dialoog en materieel herstel nieuwe kansen kunnen krijgen.

            Nu staat de oorlog voorop, het domme denken overheerst, waar nieuwe reflecties over de moderne technologische en biologische visies, oorlog bitter nodig zijn. En vooral nieuwe maatstaven voor een nieuwe tijd, met vaak helaas nog veel ontwikkelingen die niet goed, zelfs nauwelijks te overzien zijn. Het vraagt om versterking van de sociale ethiek.

Jasper Schaaf, 31 augustus 2024

 

 

Het uur van de waarheid voor Palestina?

 In deze weblog over de oorlog tussen Palestina en Israël is eerder gewezen op de grote betekenis van de grond. Wie de grond heeft graaft haar macht op, kun je zeggen.

            Dit thema wordt komende tijd belangrijker dan ooit. Het Internationaal Gerechtshof van de Verenigde Naties heeft vergaande uitspraken gedaan over het verbod grondgebieden in te pikken die door louter geweld verkregen zijn. En dat lijkt precies de kern te zijn waar Israël mee bezig is. Het geweld dat over Gaza en andere gebieden is uitgestort ruimt hun bewoners op kille manier op en vernietigt de bestaande infrastructuur. Het gaat om nietsontziende vernietiging, zelden of nooit eerder zó vertoond in de geschiedenis.

           De wijze waarop Israël opereert legt niet alleen totale agressie tegenover de Palestijnen bloot, ook volkeren elders staat een barre ethiek te wachten, bestaan er nog morele grenzen in oorlogen en ander geweld? Niet als annexaties en ander grof geweld de koers gaan bepalen. Het Gerechtshof bepaalt een totaal andere koers. Onteigeningen moeten teruggedraaid en de kosten worden vergoed. Precies het omgekeerde van wat Israël doet.d

 Daarom is het van enorme waarde, ook voor de Nederlandse politiek, dat de beslissing van het Internationaal Gerechtshof veel verder strekt dan Palestina! Palestina als positief voorbeeld, het zou toch niet waar zijn? Het volk van Palestina heeft als elke andere gemeenschap alle recht op zelfbeschikking én op de grond die haar al zolang toekomt. De grond om te wonen, te werken, en zijn cultuur en akkerbouw verder te ontwikkelen.

 Ontstaat nu een nieuw principe, dat leidt tot onderdrukking vanuit het omgekeerde perspectief? Misschien lijkt of is dat wel zo, en is dat principe alleen kansrijk als zo gauw mogelijk werkelijk getracht wordt bruggen te slaan. Het te verwerken leed is groot en diep ingedrongen in de haarvaten van de jarenlang beoefende slechte verhoudingen. Alleen realistische visies en moed kunnen hier een echte positieve rol van betekenis spelen. Om menswaardigheid te redden, niets meer, niets minder.

 

 Stop de oorlogen

 

 

 

 

 

 

Grond en grondpolitiek - Israël

 Grond en grondpolitiek  - Discussie

 Een week geleden was ik met een korte blog bezig, die inging op de grondpolitiek binnen de strijdende partijen in Israël, met name om de rol van Israël. Dat artikel is nog niet af, maar publiceer ik nu bij deze wel in de blog. Er zijn nieuwe gegevens bekend, die verbijsterend zijn, gepubliceerd in de Volkskrant van 19 juni.

De oorlog heeft de helft, 40%, van de landbouwgrond vernietigd. Dat verdient alle aandacht, het betreft een belangrijke eerste, absolute levensvoorwaarde van en voor heel Gaza. Onderstaand stukje wil hier de aandacht op vestigen, ook al is het nog niet helemaal af. Het is ook van belang te discussiëren over de noodzaak garant te staan voor de levensbehoeften van de burger, in tijden van, spanningen en oorlog. Bovendien zal na het stoppen van de strijd ‘veroverde’ grond en productieve goederen teruggegeven moeten worden. Taken voor de Verenigde Naties én nationale en lokale overheden. Voor een leefbare en vrije toekomst.

 De grond waarop je staat

 Klaarblijkelijk wist Netanyahu al van de oorlog toen die begon. Alles klaargezet? Het was geen humanitair begin, het was eerder een imperialistische strijd om de grond, en de productieve, vruchtbare en ook de bewoonbare ruimte.

 Grondveroveringen zijn gelijk een verovering van de macht, dat leren sommige (oude) zionistische waarheden al. Stukje bij beetje, na elke oorlog weer, een deel van de verovering behouden. Tot je alles overheerst.

 Zo rol je het land op, als een vloerkleed voor een bulldozer die het land en macht en middelen bijeen schrapen. Maar dat land is bewoond, kan daar niets mee worden gedaan? Jazeker, kraak de families die er wonen. Deze louter cynische houding met duizenden doden als gevolg is in Israël voortgevloeid uit de richtlijnen van Netanyahu.

 Tal van doden, vrouwen, kinderen, hulpverleners, artsen, alles en iedereen moet wijken. De herhaalde vragen naar recht kunnen de enige oplossingen bieden waarnaar wordt gesmacht. Laat Israël volledig de schade betalen en veroordeel de militairen, regering, enzovoort. Boycot Israël totdat een Palestijnse staat opgericht is en goed werkt.

 Israëls grondpolitiek produceert verontschuldigingen voor veel orlogvuren. Deze vorm van barbarij moet teruggedrongen worden onder leiding van de VN.Tegen bombardementen en redt elke persoon. Ontwapen het Israëlisch leger. Voorlopige macht onder de VN, die intussen moet werken aan echte oplossingen.

Stop de oorlogen!!